Dara: Waar de reis zich ontvouwde

De fotoshoot in Dara voelde als het vastleggen van de tijd met stof. Onder de zachte winterzon gloeiden de stenen van de oude stad met een stille kracht, tijdloos, verweerd en diepgeworteld. We wandelden door smalle steegjes waar ooit talen door elkaar liepen, waar gebeden zij aan zij opstegen vanuit minaretten en klokkentorens. Er was geen behoefte aan enscenering; de omgeving vertelde haar eigen verhaal.

Temidden van olijfbomen en uitgehouwen rotswanden vonden we Dara. Ooit een Romeins bolwerk, nu een ingetogen overblijfsel uit het verleden: gewelfde waterreservoirs, in steen gebeitelde graven, gangen waar het gefluister klonk. Het was niet zomaar een decor. Het was een plek van aanwezigheid.

De wind streek zachtjes door de stoffen en het licht had iets oerouds. De voetstappen van het model deden het stof van eeuwen opwaaien. Mardin was niet alleen gastheer voor deze collectie, het ademde er ook doorheen.

Die dag werd er nog een draadje aan Anétoile toegevoegd. Een herinnering die niet alleen werd vastgelegd, maar ook werd gevoeld.